Brama Wolińska

Brama Wolińska powstała w kilku etapach. Jej najstarszą częścią była strażnica obronna z kamieni narzutowych, wzniesiona w drugiej połowie XIII wieku. W XIV i XV wieku obiekt nadbudowano ceglaną wieżą. Brama była jedną z czterech bram strzegących Goleniowa, obok Bram Szczecińskiej, Stargardzkiej i Młyńskiej, a do XVIII wieku pełniła funkcję obronną. Jako jedyna z czterech bram ocalała.

Pięciokondygnacyjny budynek reprezentuje typ bramy szczytowej i zachował formę z XV wieku. Około jednej czwartej konstrukcji wykonano z kamienia, a trzy czwarte z cegły. Ściana szczytowa od strony zewnętrznej ma rozwiązania obronne, natomiast ściana od strony wewnętrznej została ukształtowana estetycznie. Na jednej z wieżyczek kończących mur przy bramie znajdują się historyczny i obecny herb Goleniowa.

Brama ma 26 m wysokości, a wraz ze sterczyną 29,85 m. Otwór bramowy ma 5,25 m wysokości i 4,85 m szerokości. Długość przejazdu wynosi 10,5 m.

W latach 1971–1972 obiekt odrestaurowano z przeznaczeniem na Muzeum Ziemi Goleniowskiej. Po zakończeniu prac stał się siedzibą Goleniowskiego Domu Kultury. Dawne przejście zabudowano w latach 2002–2003, tworząc w nim Centrum Informacji Turystycznej. Brama znajduje się przy Placu Bramy Wolińskiej 1 w Goleniowie.